Największy rodzaj w rodzinie Cactaceae (pomiędzy 200 a 400 gatunków w zależności od ostatniej mody). Mammillarie występują w wielu krajach, od Kolumbii po USA. Mają brodawki zamiast żeber, a kwiaty pojawiają się wokół wierzchołka tworząc „wianek”, a nie w samym wierzchołku (to głównie odróżnia je od eskobarii i koryfanty). Wielkością, formami cierni, rozmiarami i kolorami kwiatów bardzo różnią się między sobą. Różne są też ich wymagania uprawowe: niektóre będą wyjątkowo łatwe (M. elongata), inne niezmiernie trudne (wielkokwiatowe gatunki typu M. saboae) w utrzymaniu. W każdym przypadku przepuszczalne podłoże, sporo słońca i ciepła oraz obfite, acz rzadkie, podlewanie dobrze im zrobi. Tzw. białe mammillarie (o białych cierniach, takie jak np. M. candida) powinny mieć podłoże alkaliczne, z dodatkiem wapna. W zimie zaleca się temperaturę 6–12°C, światło nie jest absolutnie niezbędne.