Jest to bardzo zróżnicowany wewnętrznie rodzaj, w którym poszczególne gatunki mocno różnią się od siebie nawzajem. Dlatego są tak lubiane przez kolekcjonerów. Zwykle kuliste, niezbyt duże, o masywnych cierniach i dużych przykuwających uwagę kwiatach. Pochodzą z Meksyku, niektóre także z USA. Wymagają warunków podobnych jak w przypadku ferokaktusów, tzn. przepuszczalnego mineralnego substratu, rzadkiego podlewania, dużo słońca i chłodnego zimowania (5–10°C). Chociaż w ojczyźnie występują na wapieniu, nie wymagają wapna w podłożu (ale też im ono nie szkodzi). Dobrze czują się w szklarni.